Zaburi 42

1Kama paa jike anavyovitamani vijito vya maji yanayotiririka, ndivyo ninavyokutamani wewe, Mungu, kwa nafsi yangu yote. 2Nina kiu ya Mungu, Mungu aliye hai. Nitakuja lini nisimame mbele za uso wa Mungu? 3Mchana na usiku nimejilisha machozi yangu, huku watu wakiniuliza mchana kutwa, “Mungu wako yuko wapi?” 4Ninaumimina moyo wangu ninapoyakumbuka mambo haya: jinsi nilivyotembea pamoja na umati na kuwaongoza kupanda hadi nyumba ya Mungu, katikati ya kelele za furaha na nyimbo za shukrani, umati mkubwa ukisherehekea sikukuu. 5Mbona umeinama hivyo, nafsi yangu? Mbona huku kuhangaika ndani yangu? Mngojee Mungu kwa tumaini; nitamshukuru tena, kwa wokovu unaotoka mbele zake. 6Mungu wangu, nimeinama ndani yangu; kwa hiyo nitakukumbuka wewe hapa katika nchi ya Yordani na juu ya vilele vya Hermoni, juu ya Mlima Mizari. 7Kilindi kimoja kinakiita kingine kwa mngurumo wa maporomoko yako ya maji; mawimbi yako yote yanayovunjika na kusukumana yamepita juu ya kichwa changu. 8Mchana BWANA hutuma upendo wake usiokoma, na usiku wimbo wake hukaa pamoja nami, maombi kwa Mungu anayenipa uhai. 9Ninamlilia Mungu, mwamba wangu: “Kwa nini umeniondoa mawazoni mwako? Kwa nini ninatembea nimevaa huzuni huku adui akinikandamiza?” 10Watesi wangu wananidhihaki kwa dhihaka inayoponda mifupa yangu, huku mchana kutwa wakiniuliza, “Mungu wako yuko wapi?” 11Mbona umeinama hivyo, nafsi yangu? Mbona huku kuhangaika ndani yangu? Mngojee Mungu kwa tumaini; nitamshukuru tena, yeye anayeniokoa, Mungu wangu.