Zaburi 39

1Niliamua moyoni: “Nitakuwa mwangalifu jinsi ninavyoishi, ili ulimi wangu usinitie dhambini. Nitakifunga kinywa changu kwa kizuizi muda wote waovu wakiwa wamesimama mbele yangu.” 2Sikusema neno lolote; nilinyamaza, hata kusema mema, na maumivu yangu yakazidi. 3Ndani yangu moyo wangu ulikuwa ukiwaka; nilipokuwa nikiwaza, uliwaka moto, na mwishowe nikasema: 4BWANA, unijulishe mwisho wangu na idadi ya siku nilizopimiwa; nielewe jinsi maisha yangu yalivyo mafupi. 5Tazama, umezifanya siku zangu kuwa na urefu wa viganja vichache tu; maisha yangu yote ni kama si kitu machoni pako. Kila mwanadamu, hata akisimama imara namna gani, ni pumzi tu. Sela 6Kweli, watu hutembea kama vivuli; makelele yao ya shughuli ni bure tu; hurundika vitu, bila kujua ni nani atakayevikusanya. 7Basi, Bwana, ni nini kilichobaki cha kungojea? Tumaini langu limekaa kwako. 8Uniokoe kutoka katika matendo yangu yote ya uasi; usinifanye kitu cha kuchekwa na wapumbavu. 9Ninakaa kimya wala sisemi kitu, kwa sababu jambo hili ni kazi yako. 10Uliondoe pigo lako juu yangu; nimechoshwa na nguvu za mkono wako. 11Unawaadhibu watu kwa makosa yao kwa makaripio, na kama nondo unakila kile wanachokipenda zaidi. Kila mwanadamu ni pumzi tu. Sela 12BWANA, usikie ninachokuomba; utege sikio lako kwa kilio changu cha msaada, wala usinyamaze ninapolia. Mimi ni mgeni tu kwako, mpitaji anayesafiri, kama walivyokuwa wazee wangu kabla yangu. 13Uyaondoe macho yako juu yangu, niipate furaha tena kabla sijaondoka na kutokuwapo tena.