Mwanzo 50

1Yusufu alijitupa juu ya uso wa baba yake, akimbusu na kumlilia. 2Yusufu aliwaagiza matabibu waliomtumikia wauhifadhi mwili wa baba yake kwa dawa, nao matabibu wakauhifadhi mwili wa Israeli. 3Kazi hiyo ilichukua siku arobaini, kwa kuwa kuhifadhi mwili huchukua muda huo, na Wamisri wakamwombolezea siku sabini. 4Siku za kumlilia zilipokwisha, Yusufu aliwaambia watu wa nyumba ya Farao, “Kama mnaniona kwa jicho la fadhili, tafadhali nisemeeni mbele ya Farao, mmwambie: 5‘Baba yangu alinifunga kwa kiapo, akisema, “Ninakaribia kufa. Unizike katika kaburi nililojiandalia katika nchi ya Kanaani.” Kwa hiyo sasa, tafadhali niruhusu niende huko nikamzike baba yangu; baadaye nitarudi.’” 6“Panda ukamzike baba yako,” Farao akajibu, “kama ulivyomwapia.” 7Yusufu alipanda kwenda kumzika baba yake, na pamoja naye walikwenda maafisa wote wa Farao, wazee wa nyumba yake na viongozi wote wa Misri, 8pamoja na watu wote wa nyumba ya Yusufu, ndugu zake, na jamaa ya baba yake. Hawakuacha kitu katika nchi ya Gosheni ila watoto wao wadogo, makundi yao ya kondoo na ya ng’ombe. 9Magari ya farasi na wapanda farasi walipanda pamoja naye pia, hata kambi ikawa kubwa mno. 10Walifika kwenye uwanja wa kupuria wa Atadi, ng’ambo ya Yordani, na huko wakalia kwa muda mrefu na kwa uchungu; Yusufu akamfanyia baba yake siku saba za maombolezo. 11Watu wa nchi ile, Wakanaani, waliyaona maombolezo kwenye uwanja wa kupuria wa Atadi, wakasema, “Tazama jinsi Wamisri wanavyoomboleza kwa uchungu!” Kwa hiyo mahali hapo palipewa jina Abel-misraimu; pako ng’ambo ya Yordani. 12Basi wana wa Yakobo walimtendea sawasawa na vile alivyowaagiza. 13Walimchukua hadi nchi ya Kanaani wakamlaza katika pango la shamba la Makpela, mashariki ya Mamre, shamba ambalo Abrahamu alilinunua kutoka kwa Efroni Mhiti liwe mahali pake pa kuzikia. 14Baba yake alipokwisha kuzikwa, Yusufu alirudi Misri, yeye na ndugu zake na wote waliopanda pamoja naye kwenda kumzika baba yake. 15Baba yao alipokwisha kufa, ndugu zake Yusufu walianza kuwa na wasiwasi. “Huenda Yusufu ana kinyongo nasi,” wakasema, “naye anaweza kutulipa kikamilifu kwa madhara yote tuliyomtendea.” 16Kwa hiyo walimtumia Yusufu ujumbe kupitia mtu: “Baba yako, kabla hajafa, alitoa agizo hili: 17‘Mwambieni Yusufu hivi: “Nakusihi, wasamehe ndugu zako kosa lao na dhambi yao, ubaya waliokutendea.”’ Kwa hiyo sasa, tafadhali usamehe kosa la watumishi wa Mungu wa baba yako.” Yusufu aliposikia maneno yao, alilia. 18Kisha ndugu zake wenyewe walikuja wakaanguka mbele yake, wakisema, “Sisi hapa, tu watumwa wako.” 19Yusufu akawajibu, “Msiwe na hofu. Je, mimi nimesimama mahali pa Mungu? 20Ubaya ndio mliopanga dhidi yangu; wema ndio Mungu alioupanga kupitia jambo hilo, ili kuleta haya mnayoyaona leo: maisha ya watu wengi sana yameokolewa. 21Kwa hiyo hakuna haja ya kuogopa. Nitahakikisha kwamba ninyi na watoto wenu wadogo mnapata mahitaji yenu.” Akawafariji, akisema nao kwa upole. 22Yusufu aliendelea kuishi Misri pamoja na jamaa ya baba yake, akafikia umri wa miaka mia moja na kumi. 23Yusufu aliwaona wazao wa Efraimu hadi kizazi cha tatu; watoto wa Makiri, mwana wa Manase, nao walipokelewa magotini pa Yusufu walipozaliwa. 24Yusufu aliwaambia ndugu zake, “Ninakaribia kufa, lakini Mungu hatakosa kuja kuwasaidia; yeye atawapandisha kutoka nchi hii mpaka nchi aliyoapa kuwapa Abrahamu, Isaka na Yakobo.” 25Kisha Yusufu akawaapisha wana wa Israeli: “Mungu hatakosa kuja kuwasaidia, naye atakapofanya hivyo, mtaichukua mifupa yangu kutoka hapa.” 26Yusufu alikufa akiwa na umri wa miaka mia moja na kumi. Mwili wake ulihifadhiwa kwa dawa, ukawekwa katika jeneza huko Misri.