Mwanzo 45

1Yusufu hakuweza tena kujizuia mbele ya watumishi wote waliomzunguka. Akapaza sauti, “Watoeni watu wote humu!” Basi akabaki peke yake na ndugu zake alipowaambia yeye ni nani. 2Alilia kwa sauti kubwa mno hata Wamisri wakasikia, na habari zikafika nyumbani kwa Farao. 3“Mimi ni Yusufu!” akawaambia ndugu zake. “Je, kweli baba yangu bado yu hai?” Ndugu zake walishtuka mno hata hawakuweza kusema neno lolote, wakiwa wamesimama mbele yake kwa hofu. 4Kisha Yusufu akawaambia ndugu zake, “Tafadhali, sogeeni karibu.” Walipokwisha kusogea, akasema, “Mimi ni ndugu yenu Yusufu, yule mliyemuuza akapelekwa Misri. 5Lakini sasa msisikitike, wala msijilaumu kwa kuniuza huku. Mungu ndiye aliyenituma niwatangulie, ili watu waendelee kuishi. 6Njaa imeikumba nchi kwa miaka miwili sasa, na kwa miaka mitano mingine hakutakuwa na kulima wala kuvuna. 7Mungu alinituma niwatangulie ili jamaa yenu iendelee kuwepo duniani, na kuyaokoa maisha yenu kwa uokoaji mkubwa. 8Kwa hiyo kwa kweli si ninyi mlionileta huku, bali ni Mungu, naye amenifanya kuwa baba kwa Farao, bwana wa watu wote wa nyumba yake, na mtawala wa Misri yote. 9Pandeni upesi kwa baba yangu mkamwambie, ‘Mwanao Yusufu anasema hivi: Mungu amenifanya kuwa bwana wa Misri yote. Shuka uje kwangu bila kukawia. 10Utaweza kukaa katika eneo la Gosheni, karibu nami, wewe na watoto wako na wajukuu wako, kondoo na mbuzi wako, ng’ombe wako, na kila kitu ulicho nacho. 11Nitakupatia mahitaji yako huko, kwa kuwa bado kuna miaka mitano ya njaa mbele. La sivyo, wewe, jamaa yako na vyote ulivyo navyo mtaishia katika uhitaji.’ 12Mnaweza kuona wenyewe, naye ndugu yangu Benyamini anaona, kwamba ni mimi hasa ninayesema nanyi. 13Mwelezeni baba yangu juu ya heshima yote niliyo nayo katika Misri, na kila kitu mlichokiona. Tena fanyeni haraka, mleteni baba yangu huku.” 14Kisha akamkumbatia ndugu yake Benyamini akalia, naye Benyamini akalia huku akimkumbatia. 15Akambusu kila mmoja wa ndugu zake na kulia akiwakumbatia. Ndipo ndugu zake walipoweza kuzungumza naye. 16Habari zilifika ikulu ya Farao kwamba ndugu zake Yusufu wamefika, naye Farao na maafisa wake wakafurahi. 17Farao akamwambia Yusufu, “Waambie ndugu zako wapakie wanyama wao mizigo, warudi katika nchi ya Kanaani. 18Wamchukue baba yao na jamaa zao waje kwangu. Nitawapa ardhi iliyo bora kuliko zote katika Misri, nao wataishi kwa mazao bora kabisa ya nchi hii. 19Nawe uwape agizo hili pia: wachukue magari kutoka Misri kwa ajili ya watoto wao na wake zao, wamlete baba yao huku. 20Wasihangaike juu ya vitu watakavyoviacha nyuma, kwa sababu vitu bora vya Misri yote vitakuwa vyao.” 21Wana wa Israeli wakafanya kama walivyoambiwa. Yusufu akawapa magari kwa agizo la Farao, pamoja na mahitaji ya njiani. 22Alimpa kila mmoja wao vazi jipya, lakini Benyamini alimpa karibu kilo 3.5 za fedha na mavazi matano. 23Kwa baba yake alipeleka vivyo hivyo, na zaidi: punda kumi waliotwikwa vitu bora vya Misri, na punda jike kumi waliobeba nafaka, mikate na chakula cha safari ya baba yake. 24Kisha akawaaga ndugu zake, na walipokuwa wakiondoka akawaambia, “Msibishane njiani.” 25Basi wakaondoka Misri, wakapanda mpaka kwa baba yao Yakobo katika nchi ya Kanaani. 26“Yusufu yu hai!” wakamwambia. “Yeye ndiye mtawala wa nchi yote ya Misri!” Yakobo akapigwa na bumbuazi; hakuweza kuwaamini. 27Lakini walipomweleza kila kitu Yusufu alichowaambia, na alipoyaona magari Yusufu aliyoyatuma ili kumchukua, roho ya baba yao Yakobo ikarudiwa na uhai. 28Israeli akasema, “Inatosha! Mwanangu Yusufu bado yu hai! Nitakwenda nikamwone kabla sijafa.”