Mwanzo 41

1Baada ya miaka miwili mizima, Farao aliota ndoto. Alikuwa amesimama kando ya mto Naili, 2na ng’ombe saba wakapanda kutoka mtoni, wazuri na wanono, wakaanza kula majani ya kando ya mto. 3Kisha ng’ombe wengine saba wakapanda kutoka Naili nyuma yao, wenye sura mbaya na waliokonda sana, wakasimama karibu na wale wa kwanza ukingoni mwa mto. 4Wale ng’ombe wabaya waliokonda wakawameza wale ng’ombe saba wazuri na wanono. Hapo Farao akaamka. 5Alipolala tena, aliota ndoto ya pili: masuke saba ya nafaka, manono na mazuri, yalikuwa yakiota katika bua moja. 6Kisha masuke mengine saba yakachipuka baada ya hayo, membamba na yaliyokaushwa na upepo wa mashariki. 7Yale masuke membamba yakayameza yale masuke saba manono yaliyojaa. Ndipo Farao akaamka, akatambua kwamba alikuwa akiota. 8Kulipopambazuka, Farao alikuwa na wasiwasi rohoni. Akawaita waaguzi wote na wenye hekima wote wa Misri, akawasimulia ndoto yake, lakini hakuna hata mmoja aliyeweza kumweleza Farao maana yake. 9Ndipo mkuu wa wanyweshaji akamwambia Farao, “Leo lazima nitaje makosa yangu mwenyewe. 10Wakati mmoja Farao aliwakasirikia maafisa wake, yaani mkuu wa waokaji na mimi, akatuweka kizuizini katika nyumba ya mkuu wa walinzi. 11Usiku mmoja, yeye na mimi kila mmoja aliota ndoto, na kila ndoto ilikuwa na maana iliyomhusu yule aliyeiota. 12Pamoja nasi kizuizini alikuwepo kijana Mwebrania, mtumwa wa mkuu wa walinzi. Tulimweleza ndoto zetu, naye akatufasiria, akimwambia kila mmoja maana ya ndoto yake. 13Kila kitu kilitokea kama alivyosema: Farao alinirudisha katika cheo changu, naye akamtundika yule mwokaji.” 14Basi Farao akamwita Yusufu, nao wakamtoa haraka katika shimo la gereza. Yusufu akanyoa, akavaa nguo safi, akaingia mbele ya Farao. 15Farao akamwambia Yusufu, “Nimeota ndoto, na hakuna anayeweza kunieleza maana yake. Nimesikia kwamba inatosha wewe kusikia ndoto ili uifasiri.” 16Yusufu akamjibu Farao, “Uwezo huo si wangu. Mungu ndiye atakayempa Farao jibu la kumfaa.” 17Basi Farao akaanza kumsimulia Yusufu, “Katika ndoto yangu nilikuwa nimesimama ukingoni mwa mto Naili. 18Kutoka mtoni wakapanda ng’ombe saba, wanono na wazuri, wakajilisha katika majani ya kando ya mto. 19Ng’ombe wengine saba wakapanda nyuma yao, dhaifu, wabaya sana, wamebaki mifupa tu. Katika nchi yote ya Misri sijawahi kuona ng’ombe wabaya kiasi hicho. 20Na wale ng’ombe waliokonda na wabaya wakawameza wale saba wa kwanza, wale wanono. 21Hata baada ya wale wanono kuingia ndani yao, hakuna ambaye angetambua; walionekana wabaya kama walivyokuwa mwanzo. Ndipo nikaamka. 22Kisha katika ndoto yangu niliona bua moja lenye masuke saba, yaliyojaa na mazuri. 23Baada ya hayo yakachipuka masuke mengine saba, yaliyosinyaa, membamba na yaliyokaushwa na upepo wa mashariki. 24Yale masuke membamba yakayameza yale masuke saba mazuri. Niliwasimulia waaguzi mambo haya yote, wala hakuna hata mmoja aliyeweza kunieleza maana yake.” 25Ndipo Yusufu akamwambia Farao, “Ndoto za Farao zina ujumbe mmoja. Mungu amemjulisha Farao mapema lile atakalolifanya. 26Ng’ombe saba wazuri wanamaanisha miaka saba, na masuke saba mazuri vivyo hivyo. Yote ni ndoto moja. 27Vivyo hivyo wale ng’ombe saba waliokonda na wabaya waliowafuata wanamaanisha miaka saba, na yale masuke saba matupu yaliyokaushwa na upepo wa mashariki yanamaanisha miaka saba ya njaa. 28Ndivyo nilivyomwambia Farao: Mungu amemwonyesha Farao mapema lile alilo karibu kulifanya. 29Inakuja miaka saba ambayo nchi yote ya Misri itakuwa na wingi mkubwa wa chakula. 30Lakini baada yake itakuja miaka saba ya njaa. Watu watasahau kwamba Misri iliwahi kuwa na wingi, na njaa itaimaliza nchi. 31Wingi huo hautaonekana hata kidogo katika nchi, kwa kuwa njaa itakayofuata itakuwa kali mno. 32Farao aliota ndoto hiyo mara mbili kwa sababu Mungu ameliweka jambo hili imara, na Mungu hatakawia kulitimiza. 33Kwa hiyo sasa Farao amchague mtu mwenye ufahamu na hekima, ampe mamlaka juu ya nchi ya Misri. 34Farao achukue hatua sasa, aweke wasimamizi juu ya nchi na kukusanya sehemu moja ya tano ya mavuno ya Misri katika miaka saba mizuri. 35Wakusanye chakula chote cha miaka mizuri inayokuja, walimbikize nafaka mijini chini ya mamlaka ya Farao, wakiilinda kama akiba ya chakula. 36Chakula hicho kitakuwa akiba ambayo nchi itaitumia katika miaka saba ya njaa itakayoipata Misri, nayo nchi haitaangamizwa na njaa.” 37Shauri hili likampendeza Farao na maafisa wake wote. 38Farao akawauliza maafisa wake, “Je, tungeweza kumpata mtu mwingine kama huyu, mtu mwenye roho ya Mungu ndani yake?” 39Kisha Farao akamgeukia Yusufu, akasema, “Mungu amekujulisha mambo haya yote, kwa hiyo hakuna mtu mwenye ufahamu na hekima kama wewe. 40Wewe utasimamia nyumba yangu, na watu wangu wote watafuata maagizo yako. Kiti cha enzi peke yake ndicho kitakachonifanya niwe juu yako.” 41Farao akamwambia Yusufu, “Sasa ninakukabidhi mamlaka juu ya nchi yote ya Misri.” 42Farao akaivua pete ya muhuri kutoka mkononi mwake na kumvalisha Yusufu mkononi. Akamvalisha nguo za kitani safi na kumtundikia mkufu wa dhahabu shingoni. 43Akampandisha katika gari la farasi lililofuata lake kwa cheo, na watu wakapaza sauti mbele yake, “Pigeni magoti!” Kwa njia hii Farao akamweka juu ya nchi yote ya Misri. 44“Mimi ni Farao,” akamwambia Yusufu, “lakini hakuna mtu popote Misri atakayesogeza hata mkono au mguu bila ruhusa yako.” 45Farao akampa Yusufu jina jipya, Safenath-panea, akampa Asenathi, binti Potifera, kuhani wa Oni, kuwa mke wake. Yusufu akatoka kwenda kusimamia nchi ya Misri. 46Yusufu alikuwa na umri wa miaka thelathini alipoanza kumtumikia Farao, mfalme wa Misri. Alipotoka mbele ya mfalme, Yusufu alizunguka nchi yote ya Misri. 47Katika miaka saba ya wingi nchi ilizaa mavuno tele, kwa makonzi mengi. 48Katika miaka hiyo saba Yusufu alikusanya chakula chote cha Misri, akakihifadhi katika miji. Kila mji ulipewa chakula cha mashamba yaliyouzunguka. 49Yusufu alilimbikiza nafaka nyingi ajabu, tele kama mchanga wa pwani. Mwishowe aliacha kuihesabu, kwa sababu ilikuwa nyingi mno kuweza kuhesabiwa. 50Yusufu alipata wana wawili kabla mwaka wa kwanza wa njaa haujafika. Mama yao alikuwa Asenathi, binti Potifera, kuhani wa Oni. 51Yusufu akamwita mwanawe wa kwanza Manase, akisema, “Mungu amenijalia kusahau mateso yangu yote na jamaa yote ya baba yangu.” 52Wa pili akamwita Efraimu, akisema, “Mungu amenifanya nizae katika nchi niliyoteseka.” 53Miaka saba ya wingi ambayo Misri ilifurahia ikafika mwisho. 54Ndipo miaka saba ya njaa ikaanza, kama Yusufu alivyokuwa amesema. Njaa ikazikumba nchi zote za jirani, lakini kila mahali Misri watu walikuwa bado na chakula. 55Punde si punde nchi yote ya Misri nayo ikaona njaa, na watu wakamwomba Farao chakula. Jibu la Farao kwa Wamisri wote lilikuwa, “Nendeni kwa Yusufu. Fanyeni lolote atakalowaambia.” 56Njaa ikaenea juu ya uso wote wa nchi. Yusufu akafungua kila ghala lililokuwa na nafaka, akaanza kuwauzia Wamisri, na njaa ikazidi kuibana Misri. 57Ulimwengu wote ukamjia Yusufu huko Misri kununua nafaka, kwa kuwa njaa ilikuwa imezidi kila mahali duniani.