Mwanzo 43

1Wakati huo njaa ilikuwa bado ikiilemea nchi. 2Nafaka waliyokuwa wameileta kutoka Misri ilipokwisha, baba yao akawaambia, “Rudini tena mkatuletee chakula kidogo.” 3Yuda akamjibu, “Mtu yule alituonya vikali kabisa: ‘Msijitokeze mbele yangu kama ndugu yenu hakuja pamoja nanyi.’ 4Mwache ndugu yetu aje pamoja nasi, nasi tutashuka kukuletea chakula. 5Lakini ukikataa kumtuma, hatutakwenda, kwa sababu maneno ya mtu yule kwetu yalikuwa haya: ‘Ndugu yenu asipokuwa pamoja nanyi, hamtauona uso wangu.’” 6Israeli akasema, “Kwa nini mmenitendea ubaya namna hii? Kwa nini ilibidi mmwambie mtu yule kwamba mna ndugu mwingine?” 7Wakajibu, “Mtu yule alitubana kwa maswali kuhusu sisi wenyewe na jamaa zetu: ‘Je, baba yenu bado yu hai? Mna ndugu mwingine?’ Sisi tulijibu tu yale aliyotuuliza. Tungewezaje kukisia kwamba angetuambia, ‘Mleteni ndugu yenu huku’?” 8Yuda akamwambia baba yake Israeli, “Mtume kijana pamoja nami, tuondoke sasa. Hivyo tutabaki hai wala hatutakufa, sisi sote: sisi, wewe na watoto wetu wadogo. 9Mimi ninajitoa kuwa dhamana kwa ajili yake. Unidai mimi. Nisipomrudisha nyumbani na kumsimamisha mbele ya macho yako, hatia itakuwa juu yangu mbele yako maisha yangu yote. 10Kama tusingalipoteza muda huu wote, tungalikuwa tumekwenda na kurudi mara mbili sasa hivi.” 11Baba yao Israeli akawaambia, “Kwa kuwa hakuna njia nyingine, fanyeni hivi. Fungeni baadhi ya mazao bora kabisa ya nchi yetu, mkampelekee mtu yule kuwa zawadi: zeri kidogo na asali kidogo, utomvu wa miti na resini, pistachio na lozi. 12Chukueni fedha mara mbili, mkairudishe ile fedha mliyoikuta juu ndani ya magunia yenu; huenda mtu alikosea bila kukusudia. 13Mchukueni na ndugu yenu pia. Ondokeni mrudi kwa mtu yule. 14Mungu Mwenyezi na amwamshie mtu yule moyo wa huruma kwenu, ili awaachilie ndugu yenu mwingine, na Benyamini pia. Kwa upande wangu, kama ni lazima nipoteze watoto wangu, basi na niwapoteze.” 15Wale watu wakachukua zawadi, wakachukua fedha mara mbili, wakamchukua na Benyamini. Kisha wakaondoka wakashuka Misri, wakasimama mbele ya Yusufu. 16Mara Yusufu alipomwona Benyamini kati yao, alimwambia msimamizi wa nyumba yake, “Wapeleke watu hawa nyumbani. Chinja mnyama, uandae chakula; watakula pamoja nami saa sita mchana.” 17Msimamizi akatekeleza maagizo ya Yusufu, akawaongoza ndugu hao mpaka nyumbani kwa Yusufu. 18Watu wale waliingiwa na hofu kuu walipopelekwa nyumbani kwa Yusufu. Wakasemezana, “Hii ni kwa sababu ya fedha iliyotokea katika magunia yetu safari iliyopita. Ametuleta humu ili atugeukie na kutushambulia, atufanye watumwa wake na kuwachukua punda wetu.” 19Walipofika mlangoni pa nyumba, walimwendea msimamizi wa nyumba ya Yusufu, wakazungumza naye. 20“Utusamehe, bwana wangu,” wakasema. “Kweli tulikuja huku hapo awali kwa ajili ya kununua chakula tu. 21Tulipofika mahali tulipolala usiku tukafungua magunia yetu, fedha ya kila mmoja ilikuwa pale juu ya gunia lake, kiasi chake chote. Hii hapa; tumeirudisha. 22Tumeleta pia fedha nyingine ya kulipia chakula safari hii. Ni nani aliyerudisha fedha yetu katika magunia, hatuwezi kusema.” 23“Mambo ni salama,” akawajibu. “Ondoeni hofu. Ni Mungu wenu, Mungu wa baba yenu, aliyewafichia hazina katika magunia yenu. Fedha yenu ilinifikia.” Kisha akamleta Simeoni kwao. 24Msimamizi akawaingiza ndani ya nyumba ya Yusufu. Akawaletea maji ili wanawe miguu, akawapa punda wao chakula. 25Kisha wakaipanga zawadi yao tayari kwa wakati Yusufu atakapokuja saa sita mchana, kwa sababu walikuwa wameambiwa kwamba watakula chakula pale. 26Yusufu alikuja nyumbani, nao wakaileta ndani ya nyumba zawadi waliyokuwa nayo wakampa, wakainama mpaka chini. 27Yusufu akawauliza habari za afya yao. Akasema, “Na baba yenu, yule mzee mliyeniambia habari zake, je, hajambo? Bado yu hai?” 28“Mtumishi wako baba yetu yu mzima,” wakajibu. “Bado yu hai.” Kisha wakainamisha vichwa vyao, wakasujudu. 29Kisha Yusufu akainua macho, akamwona Benyamini, ndugu yake, mtoto wa mama yake mwenyewe. Akauliza, “Je, huyu ndiye ndugu mdogo kuliko wote mliyeniambia habari zake?” Kisha akasema, “Mungu akuonyeshe wema wake, mwanangu.” 30Yusufu ilimbidi atoke upesi; moyo wake ulikuwa umeguswa mno kwa ajili ya ndugu yake hata akakaribia kutoa machozi. Akaingia katika chumba cha faragha, akalia huko. 31Kisha akanawa uso, akarudi nje. Akizizuia hisia zake, akaamuru, “Kileteni chakula.” 32Yusufu akaandaliwa chakula peke yake, ndugu peke yao, na Wamisri waliokula pamoja naye peke yao. Wamisri hawakushiriki chakula pamoja na Waebrania, kwa kuwa waliona jambo hilo ni la kuchukiza. 33Waliketishwa wakimkabili, mkubwa katika nafasi aliyopewa na stahili zake za mzaliwa wa kwanza na mdogo kabisa katika nafasi iliyolingana na umri wake mdogo, nao watu wale wakakodoleana macho kwa mshangao. 34Wakapelekewa sehemu za chakula kutoka mezani pa Yusufu, na Benyamini akapewa mara tano zaidi ya kila mmoja wa wengine. Wakanywa pamoja naye mpaka wakachangamka.