Mwanzo 47

1Yusufu akaenda kwa Farao kumpa habari: “Baba yangu na ndugu zangu wamefika kutoka Kanaani pamoja na kondoo na mbuzi wao, ng’ombe wao na kila kitu walicho nacho. Kwa sasa wako katika nchi ya Gosheni.” 2Alikuwa amewachukua ndugu zake watano, akawaleta mbele ya Farao. 3Farao akawauliza ndugu za Yusufu, “Mnafanya kazi gani?” Wakajibu, “Watumishi wako ni wafugaji wa kondoo na mbuzi, kama baba zetu walivyokuwa kabla yetu.” 4Wakaendelea kusema, “Tumekuja kuishi katika nchi hii kama wageni kwa muda. Njaa imeibana sana nchi ya Kanaani, wala hakuna tena malisho kwa makundi ya watumishi wako. Basi tafadhali, uwaruhusu watumishi wako wafanye makao yao katika nchi ya Gosheni.” 5Kisha Farao akamwambia Yusufu, “Baba yako na ndugu zako wamekuja kwako. 6Nchi yote ya Misri iko wazi kwako. Uwape baba yako na ndugu zako makao katika sehemu iliyo bora kuliko zote nchini; wakae Gosheni. Na ukiwajua watu hodari kati yao, uwafanye wakuu wa wachungaji wa mifugo yangu.” 7Kisha Yusufu akamleta baba yake Yakobo, akamsimamisha mbele ya Farao, naye Yakobo akampa Farao baraka. 8Farao akamwuliza Yakobo, “Umeishi miaka mingapi?” 9Yakobo akajibu, “Nimeishi kama mgeni kwa miaka 130. Miaka yangu imekuwa michache na yenye taabu, wala haifikii miaka ambayo baba zangu waliishi kama wageni.” 10Yakobo akambariki Farao tena alipokuwa akiagana naye. 11Yusufu akawapa baba yake na ndugu zake makao huko Misri, akawapa ardhi yao wenyewe katika sehemu bora kabisa ya nchi, eneo la Ramesesi, kama Farao alivyokuwa amesema. 12Yusufu akawalisha baba yake, ndugu zake na jamaa yote ya baba yake, akiipa kila familia chakula kulingana na idadi ya watoto wake wadogo. 13Chakula kilikwisha katika nchi yote, kwa kuwa njaa ilikuwa imekuwa kali mno, nazo Misri na Kanaani zikazimia chini yake. 14Watu walipokuwa wakinunua nafaka, Yusufu alipokea fedha yote iliyokuwako Misri na Kanaani, akaiweka katika ikulu ya Farao. 15Fedha ilipokwisha huko Misri na Kanaani, Wamisri wote wakamjia Yusufu. Wakamsihi, “Tupe chakula. Je, tufe mbele ya macho yako? Hatuna fedha tena.” 16Yusufu akajibu, “Kama fedha yenu imekwisha, leteni mifugo yenu, nami nitawapa chakula badala yake.” 17Watu wakamletea Yusufu wanyama wao, naye akawapa chakula badala ya farasi, kondoo na mbuzi, ng’ombe na punda. Mwaka huo wote aliwatunza kwa chakula, akipokea mifugo yao yote badala yake. 18Mwaka huo ukaisha, na mwaka uliofuata wakamjia tena. Wakasema, “Bwana wangu, hatutaficha ukweli: fedha imekwisha, na wanyama tayari ni wako. Hatuna kitu kingine cha kumpa bwana wangu ila sisi wenyewe na ardhi yetu. 19Kwa nini utuache tufe mbele ya macho yako, sisi na ardhi yetu pia? Tununue sisi na ardhi yetu kwa malipo ya chakula. Tutakuwa watumwa wa Farao, na ardhi yetu itakuwa yake. Utupe mbegu ili tuishi tusife, na udongo usiharibike.” 20Hivyo Yusufu akamnunulia Farao mashamba yote ya Misri. Njaa iliwabana Wamisri kiasi kwamba kila mmoja wao aliuza shamba lake, nayo ardhi ikawa mali ya Farao. 21Watu akawahamishia mijini, katika Misri yote, kutoka mpaka mmoja hadi mwingine. 22Ardhi ya makuhani peke yake hakuinunua, kwa kuwa makuhani walipata kwa Farao posho maalumu ya chakula, wakaishi kwa kile Farao alichowagawia. Kwa hiyo waliendelea kumiliki ardhi yao. 23Yusufu akawaambia watu, “Tangu leo ninyi na ardhi yenu ni mali ya Farao; nimewanunua kwa ajili yake. Hii hapa mbegu. Nendeni mkapande mashamba yenu. 24Wakati wa mavuno mtampa Farao sehemu moja ya tano. Sehemu nne kati ya tano zitakuwa zenu, mzitumie kama mbegu ya mashamba na kama chakula chenu, cha watu wote wa nyumbani mwenu na cha watoto wenu wadogo.” 25Wakajibu, “Umetuweka hai! Bwana wangu, tupate kibali mbele yako, nasi tutakuwa watumwa wa Farao.” 26Yusufu akaliweka jambo hili kuwa kanuni kwa nchi ya Misri, nalo linadumu mpaka leo: Farao hupokea sehemu ya tano. Ardhi ya makuhani ndiyo pekee ambayo haikuwahi kuwa mali ya Farao. 27Israeli akafanya makao yake Misri, katika nchi ya Gosheni. Wakapata ardhi huko, wakazaa na kuongezeka sana. 28Yakobo akaendelea kuishi Misri kwa miaka kumi na saba zaidi; maisha yake yote yalikuwa miaka 147. 29Kifo cha Israeli kilipokaribia, akamwita mwanawe Yusufu. Akamwambia, “Ikiwa unanipenda, weka mkono wako chini ya paja langu, uniahidi kunitendea kwa fadhili na uaminifu. Usinizike Misri. 30Nitakapolala pamoja na baba zangu, unipandishe kutoka Misri, uniweke katika kaburi lao.” Yusufu akasema, “Nitafanya kama ulivyoniomba.” 31Israeli akasema, “Niapie,” naye Yusufu akamwapia. Kisha Israeli akainama kichwani pa kitanda chake.