1 Samweli 1

1Palikuwa na mtu mmoja wa Ramathaimu-sofimu katika nchi ya milima ya Efraimu, jina lake Elkana mwana wa Yerohamu, mwana wa Elihu, mwana wa Tohu, mwana wa Sufu, Mwefraimu. 2Alikuwa na wake wawili. Mmoja aliitwa Hana na mwingine Penina. Penina alikuwa na watoto, lakini Hana hakuwa nao. 3Mwaka baada ya mwaka mtu huyo alipanda kutoka mji wake ili kuabudu na kumtolea dhabihu BWANA wa majeshi huko Shilo. Wana wawili wa Eli, Hofni na Finehasi, walikuwa makuhani wa BWANA huko. 4Siku ile Elkana alipotoa dhabihu yake, alikuwa akimpa mkewe Penina na wanawe wote wa kiume na wa kike mafungu ya nyama. 5Lakini Hana alimpa fungu mara mbili, kwa sababu alimpenda, ingawa BWANA alikuwa amelifunga tumbo lake. 6Mke mwenzake alizidi kumdhihaki kwa uchungu ili kumuudhi, kwa sababu BWANA alikuwa amelifunga tumbo lake. 7Ndivyo ilivyoendelea mwaka baada ya mwaka. Kila mara Hana alipopanda kwenda nyumba ya BWANA, Penina alimchokoza, naye alilia na kukataa kula. 8Mumewe Elkana akamwambia, “Hana, mbona unalia? Mbona hauli? Mbona umevunjika moyo hivi? Je, mimi si wa thamani zaidi kwako kuliko wana kumi?” 9Siku moja, baada ya kula na kunywa huko Shilo kumalizika, Hana aliinuka. Eli kuhani alikuwa ameketi kitini mwake karibu na mwimo wa mlango wa hekalu la BWANA. 10Alikuwa na huzuni kuu moyoni, akamwomba BWANA huku akilia bila kujizuia. 11Akaweka nadhiri, akasema, “BWANA wa majeshi, kama tu utaitazama taabu ya mtumishi wako na kunikumbuka, usipomsahau mtumishi wako bali ukampa mtumishi wako mtoto wa kiume, basi nitamtoa kwa BWANA maisha yake yote, wala wembe hautagusa kichwa chake kamwe.” 12Alipokuwa akiendelea kuomba mbele za BWANA, Eli alikuwa akiutazama mdomo wake. 13Hana alikuwa akisema ndani ya moyo wake. Midomo yake tu ilitikisika; sauti yake haikusikika hata kidogo. Basi Eli akadhani amelewa. 14Eli akamwambia, “Utaendelea kulewa hadi lini? Achana na divai yako!” 15Lakini Hana akajibu, “Hapana, bwana wangu, mimi ni mwanamke mwenye dhiki kubwa rohoni. Sijanywa divai wala pombe; nimekuwa nikimimina nafsi yangu mbele za BWANA. 16Usimdhanie mtumishi wako kuwa mwanamke asiyefaa kitu. Muda huu wote nimekuwa nikisema kutokana na dhiki na huzuni yangu kubwa.” 17Eli akajibu, “Nenda kwa amani. Mungu wa Israeli akujalie kile ulichomwomba.” 18Akasema, “Mtumishi wako na apate kibali mbele yako.” Kisha yule mwanamke akaenda zake akala, na uso wake haukuwa na huzuni tena. 19Asubuhi na mapema wakaabudu mbele za BWANA, kisha wakarudi nyumbani Rama. Elkana akalala na mkewe Hana, na BWANA akamkumbuka. 20Wakati ulipofika Hana alipata mimba akazaa mwana. Akamwita Samweli, kwa maana alisema, “Nimemwomba kwa BWANA.” 21Elkana alipanda pamoja na nyumba yake yote ili kumtolea BWANA dhabihu ya kila mwaka na kutimiza nadhiri yake. 22Lakini Hana hakwenda. Alimwambia mumewe, “Mtoto akishaachishwa kunyonya, nitamleta aonekane mbele za BWANA, naye atakaa huko maisha yake yote.” 23Mumewe Elkana akamwambia, “Fanya unavyoona ni vyema. Kaa nyumbani mpaka umwachishe kunyonya. Ila BWANA na alitimize neno lake.” Basi yule mwanamke akabaki nyumbani akamnyonyesha mwanawe mpaka alipomwachisha. 24Alipokwisha kumwachisha kunyonya, alimpandisha pamoja naye, pamoja na mafahali watatu, karibu lita 22 za unga na kiriba cha divai, akamleta nyumbani mwa BWANA huko Shilo. Mtoto alikuwa bado mdogo. 25Wakamchinja yule fahali, wakamleta mtoto kwa Eli. 26Hana akasema, “Samahani, bwana wangu! Kama uishivyo, bwana wangu, mimi ndimi yule mwanamke aliyewahi kusimama karibu nawe hapa, akimwomba BWANA. 27Nilimwombea mtoto huyu, na BWANA amenijalia kile nilichomwomba. 28Kwa hiyo nami ninamtoa kwa BWANA. Siku zote za maisha yake amekabidhiwa kwa BWANA.” Naye akamwabudu BWANA huko.