Mathayo 20

1Kwa maana ufalme wa mbinguni uko hivi: mwenye shamba alitoka kulipopambazuka ili kuajiri vibarua wakafanye kazi katika shamba lake la mizabibu. 2Alikubaliana na vibarua hao kuwalipa mshahara wa kawaida wa siku moja, akawatuma kwenye shamba lake la mizabibu. 3Karibu saa tatu asubuhi alitoka, akaona wengine wamesimama sokoni bila kazi ya kufanya. 4‘Ninyi pia nendeni kwenye shamba la mizabibu,’ akawaambia, ‘nami nitawalipa malipo ya haki.’ 5Basi wakaenda. Alitoka tena karibu saa sita mchana, na tena karibu saa tisa, akafanya vivyo hivyo. 6Kisha karibu saa kumi na moja jioni alitoka, akawakuta wengine bado wamesimama pale. Akawauliza, ‘Kwa nini mmesimama hapa siku nzima bila kufanya kitu?’ 7Wakamjibu, ‘Ni kwa sababu hakuna aliyetupa kazi.’ Akawaambia, ‘Nendeni nanyi kwenye shamba la mizabibu.’ 8Jioni ilipofika, mwenye shamba la mizabibu alimwambia msimamizi wake, ‘Waite vibarua uwape malipo yao. Anza na walioajiriwa mwisho, umalizie na wa kwanza.’ 9Wale walioajiriwa karibu saa kumi na moja walikuja, na kila mmoja wao akapewa mshahara wa siku nzima. 10Kwa hiyo wale wa kwanza walipofika, walitarajia kupata zaidi. Lakini nao pia kila mmoja alilipwa mshahara wa siku moja. 11Walipolipwa, wakaanza kumnung’unikia mwenye shamba, 12wakisema, ‘Hawa waliokuja mwisho wamefanya kazi saa moja tu, lakini umewatendea sawa na sisi, ingawa tumebeba mzigo wa kazi ya siku nzima katika joto kali.’ 13Lakini yeye alimjibu mmoja wao, ‘Rafiki yangu, sijakutendea isivyo haki. Je, hukukubali nikulipe mshahara wa siku moja? 14Chukua malipo yako uende zako. Ni hiari yangu kumpa huyu aliyekuja mwisho sawasawa na nilivyokupa wewe. 15Je, siruhusiwi kufanya ninavyotaka na mali yangu mwenyewe? Au unanionea kijicho kwa sababu ni mkarimu?’ 16Ndivyo itakavyokuwa: walio wa mwisho watakuwa wa kwanza, na walio wa kwanza watakuwa wa mwisho.”

17Yesu alipokuwa akipanda kwenda Yerusalemu, aliwachukua kando wale wanafunzi kumi na wawili, mbali na watu wengine, akazungumza nao walipokuwa wakitembea. 18“Sasa tunapanda kwenda Yerusalemu. Huko Mwana wa Adamu atakabidhiwa kwa wakuu wa makuhani na waandishi. Watamhukumu kifo, 19na kumkabidhi kwa watu wa mataifa, nao watamdhihaki, watamchapa mijeledi na kumsulubisha. Na siku ya tatu atafufuliwa.”

20Kisha mama wa wana wa Zebedayo alimjia pamoja na wanawe. Akapiga magoti mbele yake, akamwomba amfanyie hisani. 21“Unataka nini?” akamwuliza. Akamwambia, “Toa ahadi kwamba katika ufalme wako hawa wanangu wawili wataketi karibu nawe, mmoja upande wa kulia wako na mwingine upande wa kushoto wako.” 22Yesu alijibu, “Hamtambui mnachoomba. Kikombe ninachokaribia kunywa, je, mnaweza kukinywa?” “Tunaweza,” wakajibu. 23Akawaambia, “Hakika mtakinywa kikombe changu. Lakini nafasi za upande wa kulia wangu na wa kushoto si kazi yangu kuzigawa. Ni za wale ambao Baba yangu amewaandalia.”

24Wale wanafunzi kumi wengine waliposikia jambo hilo, waliwakasirikia sana wale ndugu wawili. 25Yesu aliwaita pamoja, akasema, “Mnajua kwamba kwa watu wa mataifa, watawala hujifanya mabwana juu ya watu wao, na wenye nguvu huwatawala kwa mamlaka yao. 26Kwenu ni lazima iwe tofauti. Mtu yeyote kati yenu akitaka kuwa mkuu, ni lazima awahudumie wengine. 27Na mtu yeyote kati yenu akitaka kuwa wa kwanza, ni lazima awe mtumwa wenu. 28Ndivyo ilivyo kwa Mwana wa Adamu. Hakuja ili wengine wamhudumie. Alikuja kuwahudumia, na kutoa uhai wake kuwa fidia kwa ajili ya wengi.”

29Alipokuwa akiondoka Yeriko pamoja na wanafunzi wake, umati mkubwa wa watu ulifuata nyuma yake. 30Kando ya njia walikuwa wameketi vipofu wawili. Walisikia kwamba Yesu anapita, wakaanza kupaza sauti, “Tuhurumie, Bwana, Mwana wa Daudi!” 31Umati uliwakaripia na kuwaambia wanyamaze, lakini wao wakapiga kelele zaidi, “Tuhurumie, Bwana, Mwana wa Daudi!” 32Yesu alisimama, akawaita. Akawauliza, “Mngependa niwafanyie nini?” 33“Bwana,” wakamjibu, “tunaomba macho yetu yafunguliwe.” 34Yesu aliwaonea huruma kubwa, akayagusa macho yao. Mara moja wakaweza kuona, nao wakamfuata.