Luka 24

Open Word Bible

Siku ya kwanza ya juma, mapema sana alfajiri, kulipoanza kupambazuka, wale wanawake walikwenda kaburini. Walichukua manukato waliyokuwa wameyaandaa. Walikuta jiwe limevingirishwa mbali na kaburi. Lakini walipoingia ndani hawakuukuta mwili. Walipokuwa wakishangaa wasijue maana yake, wanaume wawili walisimama karibu nao, mavazi yao yakimetameta kwa mwanga. Wale wanawake waliogopa sana, wakaendelea kuinamisha nyuso zao chini. Lakini wale wanaume wakawaambia, “Kwa nini mnamtafuta aliye hai miongoni mwa wafu? Hayupo hapa; amefufuliwa. Kumbukeni alivyowaambia alipokuwa bado yuko Galilaya: kwamba ilimpasa Mwana wa Adamu akabidhiwe mikononi mwa watu wenye dhambi, asulubiwe, kisha siku ya tatu afufuke.” Ndipo walipoyakumbuka maneno yake. Walirudi kutoka kaburini, wakawaeleza wale Kumi na Mmoja na wengine wote mambo hayo yote. Wanawake hao walikuwa Mariamu Magdalene, Yoana, Mariamu mama yake Yakobo, na wengine waliokuwa pamoja nao. Hao ndio walioendelea kuwaeleza mitume mambo hayo. Lakini kwa mitume, habari hiyo ilionekana kama upuuzi, wakakataa kuwaamini wale wanawake.

Lakini Petro aliinuka, akakimbia kaburini. Akainama kuchungulia ndani, akaona vitambaa vya kitani tu. Kisha akarudi nyumbani, akistaajabu kwa yale yaliyotokea.

Siku hiyo hiyo wawili wao walikuwa wakienda Emau, kijiji kilichokuwa kama kilomita kumi na moja kutoka Yerusalemu. Walikuwa wakizungumza kwa makini juu ya yote yaliyotokea. Walipokuwa wakizungumza na kujadiliana, Yesu mwenyewe aliwakaribia, akaanza kutembea pamoja nao. Lakini macho yao yalizuiliwa, wakashindwa kumtambua. Akawauliza, “Ni mazungumzo gani haya mnayofanya njiani mnapotembea?” Wakasimama, nyuso zao zikiwa na huzuni nzito. Mmoja wao, mtu aitwaye Kleopa, akamjibu, “Je, wewe ni mgeni pekee katika Yerusalemu usiyejua mambo yaliyotokea humo siku hizi chache?” “Mambo gani?” akawauliza. Wakamjibu, “Mambo ya Yesu wa Nazareti. Alikuwa nabii, mtu ambaye matendo na maneno yake yalikuwa na nguvu nyingi mbele za Mungu na mbele ya watu wote. Wakuu wetu wa makuhani na viongozi wetu walimkabidhi ili ahukumiwe kifo, wakamsulubisha. Sisi tulikuwa tumetumaini kwamba yeye ndiye angewakomboa Israeli. Tena, juu ya hayo yote, leo ni siku ya tatu tangu mambo hayo yatokee. Tena, baadhi ya wanawake wa kundi letu wametushtua. Walikwenda kaburini alfajiri wakakuta mwili wake haupo. Wakarudi, wakasema kwamba wameona hata malaika katika maono, nao malaika hao wanasema kwamba yeye yu hai. Baadhi ya watu wetu walikwenda kaburini pia, wakakuta kila kitu kama wanawake walivyoeleza, lakini yeye hawakumwona.” Kisha akawaambia, “Mnakosa ufahamu kweli! Mioyo yenu inachelewa mno kuamini yote ambayo manabii walisema! Kristo ilimpasa kuteswa hivi na kuingia katika utukufu wake, sivyo?” Kisha, akianza na Musa na kuendelea na manabii wote, aliwaeleza yaliyoandikwa juu yake katika kila sehemu ya Maandiko.

Walipokaribia kijiji walichokuwa wakielekea, yeye alionyesha kana kwamba anaendelea na safari. Lakini hawakumwacha aendelee. “Baki nasi,” wakasema, “kwa maana jioni inaingia na mwanga wa mchana unafifia.” Basi akaingia ndani ili kukaa nao. Alipoketi mezani pamoja nao, aliuchukua mkate, akasema baraka. Kisha akaumega, akawapa. Ndipo macho yao yalipofumbuliwa, wakajua kwamba ni yeye. Kisha hakuonekana tena. Wakaambiana, “Je, hatukuhisi mioyo yetu ikiwaka moto ndani yetu alipokuwa akizungumza nasi njiani na kutufunulia maana ya Maandiko?” Bila kukawia waliondoka, wakarudi Yerusalemu. Wakawakuta wale Kumi na Mmoja wamekusanyika pamoja na wenzao, ambao walikuwa wakisema, “Kweli Bwana amefufuliwa, naye amemtokea Simoni!” Kisha wale wawili wakaeleza yaliyowapata njiani, na jinsi alivyotambulika kwao alipoumega mkate.

Walipokuwa wakiyazungumza hayo, Yesu mwenyewe alikuwa amesimama katikati yao. Lakini walishtuka na kujawa na hofu, kwa sababu walidhani wanaona roho. Akawaambia, “Mbona mmetaharuki hivyo? Kwa nini mioyo yenu ina mashaka haya? Tazameni mikono yangu na miguu yangu, mjue kwamba ni mimi kweli. Nipapaseni muone. Roho haina nyama na mifupa, lakini mnaona kwamba mimi nina nyama na mifupa.” Baada ya kusema hayo, aliwaonyesha mikono na miguu yake. Furaha na mshangao wao ulikuwa mkubwa kiasi kwamba bado hawakuweza kuamini. Kisha akawauliza, “Mna kitu cha kula hapa?” Wakampa kipande cha samaki wa kuchoma. Akakichukua, akakila wakimtazama.

Kisha akawaambia, “Hili ndilo nililokuwa nikiwaambia nilipokuwa bado pamoja nanyi: kila kilichoandikwa juu yangu katika Sheria ya Musa, katika Manabii na katika Zaburi lazima kitimie.” Kisha akafungua akili zao waweze kuyaelewa Maandiko. Akawaambia, “Maandiko yanasema hivi: Kristo atapata mateso, kisha atafufuka kutoka kwa wafu siku ya tatu; na kwa jina lake mataifa yote yatatangaziwa toba na msamaha wa dhambi, kuanzia Yerusalemu. Ninyi ni mashahidi wa mambo haya yote. Ninawaletea kile ambacho Baba yangu aliahidi. Lakini ninyi, bakini hapa mjini mpaka nguvu kutoka juu iwavike.”

Akawatoa nje mpaka walipokaribia Bethania. Huko akainua mikono yake, akawabariki. Alipokuwa bado akiwabariki, aliachana nao, akachukuliwa juu mbinguni. Wakamsujudia na kumwabudu, kisha wakarudi Yerusalemu kwa furaha kubwa. Wakawa wakikaa hekaluni muda wote, wakimhimidi Mungu.

Luka

Fungua msomaji shirikishi ili kubadilisha tafsiri, kurekebisha herufi, na kutia alama mistari — au vinjari mistari kwa mada.

Manukuu ya Maandiko yametoka katika Open Word Bible, ambayo iko katika uwanja wa umma.