Luka 15

1Watoza ushuru na wenye dhambi, wote, walikuwa wakimjia mara kwa mara ili wamsikilize. 2Lakini Mafarisayo na waandishi walilalamika wao kwa wao. Walisema, “Mtu huyu anawapokea wenye dhambi kwa furaha, na hata anashiriki chakula nao.” 3Basi Yesu aliwapa mfano huu: 4“Ni nani kati yenu ambaye, kama angekuwa na kondoo mia moja na kumpoteza mmoja, asingewaacha wale tisini na tisa nyikani na kwenda kumtafuta aliyepotea hadi ampate? 5Akimpata, anambeba mabegani kwa furaha. 6Akirudi nyumbani, anawaalika marafiki na majirani zake. Anawaambia, ‘Shereheni pamoja nami, kwa sababu kondoo niliyempoteza amepatikana.’ 7Vivyo hivyo, nawaambia, mwenye dhambi mmoja anayetubu ataleta furaha kubwa zaidi mbinguni kuliko wenye haki tisini na tisa ambao hawana haja ya kutubu.

8Au ni mwanamke gani ambaye, akiwa na sarafu kumi za fedha na kupoteza moja, asingewasha taa, akaifagia nyumba yake na kuitafuta kwa uangalifu mpaka aipate? 9Anapoipata, anawakusanya rafiki zake na majirani. Anawaambia, ‘Furahini pamoja nami, kwa sababu ile sarafu niliyokuwa nimeipoteza imepatikana.’ 10Ndivyo ilivyo, nawaambia: mwenye dhambi mmoja anapotubu, furaha inakuwako mbele ya malaika wa Mungu.”

11Kisha akasema, “Palikuwa na mtu mwenye wana wawili. 12Yule mwana mdogo alimwambia baba yake, ‘Baba, nipe fungu la urithi litakalonihusu.’ Basi baba akawagawia wote wawili alichokuwa nacho. 13Siku chache baadaye yule mwana mdogo alifunga virago vyake vyote, akaenda nchi ya mbali; huko akaifuja mali yake kwa maisha ya anasa ovyo. 14Alipokuwa amemaliza kila kitu, njaa kubwa ilienea katika nchi ile yote, akaanza kukosa mahitaji. 15Basi alikwenda akajishikiza kwa mmoja wa wenyeji wa nchi ile, na mtu huyo akamtuma mashambani mwake akachunge nguruwe. 16Alitamani sana kushiba kwa yale maganda ya mkarobu ambayo nguruwe walikula, lakini hakuna mtu aliyempa chochote. 17Hatimaye akili zake zilimrudia. Akasema, ‘Vibarua wengi wa baba yangu wana mikate kuliko wanavyoweza kula, na mimi hapa ninakufa kwa njaa! 18Nitainuka nirudi kwa baba yangu, nimwambie, “Baba, nimetenda dhambi dhidi ya mbingu na machoni pako. 19Sistahili tena kuitwa mwanao. Nipokee niwe mmoja wa vibarua wako.”’ 20Basi alianza safari, akarudi kwa baba yake. Baba yake alimwona akiwa bado mbali, na moyo wake ukajaa huruma. Akakimbia kumlaki, akamkumbatia na kumbusu kwa upendo. 21Mwanawe alimwambia, ‘Baba, nimetenda dhambi dhidi ya mbingu na machoni pako. Sistahili tena kuitwa mwanao.’ 22Lakini baba aliwaambia watumishi wake, ‘Harakisheni! Leteni joho lililo bora kuliko yote, mkamvike. Mvalisheni pete mkononi na viatu miguuni. 23Mleteni ndama tuliyekuwa tukimnenepesha, mchinjeni. Tule na kusherehekea, 24kwa maana mwanangu huyu alikuwa amekufa, na sasa yu hai tena. Alikuwa amepotea, na sasa amepatikana.’ Basi sherehe ikaanza.

25Wakati huo wote mwana mkubwa alikuwa shambani. Alipokuwa akirudi na kukaribia nyumba, sauti ya muziki na ngoma ikamfikia. 26Akamwita mmoja wa watumishi, akamwuliza maana ya mambo hayo. 27Mtumishi alimwambia, ‘Ndugu yako amerudi nyumbani, na baba yako amemchinja yule ndama tuliyekuwa tukimnenepesha, kwa sababu mwanawe amemrudia salama salimini.’ 28Hapo alikasirika, akakataa kabisa kuingia. Baba yake alitoka nje akaja kumbembeleza. 29Alimjibu baba yake, ‘Sikiliza! Miaka hii yote nimekufanyia kazi kama mtumwa. Sijawahi hata mara moja kukaidi maagizo yako. Nawe hujawahi hata mara moja kunipa mwana-mbuzi ili nifanye karamu na rafiki zangu. 30Lakini huyu mwanao amezila mali zako pamoja na makahaba, na mara tu anapotokea, wewe unamchinjia ndama aliyenenepeshwa!’ 31Baba yake alimjibu, ‘Mwanangu, wewe uko nami wakati wote, na yote niliyo nayo ni mali yako. 32Lakini ilistahili kabisa kusherehekea na kufurahi, kwa sababu ndugu yako huyu alikuwa amekufa, naye amekuwa hai tena; alikuwa amepotea, naye amepatikana.’”