1 Wakorintho 13

1Tuseme ninanena kwa lugha za binadamu, na za malaika pia. Ikiwa sina upendo, mimi si kitu zaidi ya shaba inayorindima au toazi linalovuma kwa kishindo. 2Huenda nikaweza kutoa unabii, na kuelewa kila siri na kila kitu kinachoweza kujulikana; huenda nikawa na imani yote iliyopo, ya kutosha kuhamisha milima; lakini ikiwa sina upendo, mimi si kitu. 3Huenda nikagawa kila kitu nilicho nacho kuwa chakula cha wengine; huenda nikaukabidhi mwili wangu kwa moto; lakini kama sina upendo, hilo halinisaidii chochote.

4Upendo una subira; upendo una wema. Upendo hauna wivu, haujionyeshi, hauvimbi kwa kiburi. 5Hautendi mambo ya aibu, hautafuti faida yake wenyewe, haupandwi na hasira, wala hauweki hesabu ya makosa. 6Hauoni raha katika maovu, bali hushiriki furaha ya kweli. 7Hakuna jambo ambalo upendo hauwezi kulibeba, hakuna wakati unapoacha kuamini au kutumaini, hakuna jambo usiloweza kulistahimili.

8Upendo haufikii mwisho kamwe. Lakini unabii utaondolewa; lugha zitanyamaza; maarifa yataondolewa. 9Kwa maana tunachokijua ni sehemu tu, na unabii wetu pia ni sehemu tu. 10Lakini kile kilicho kamili kitakapofika, kile kilicho cha sehemu kitaondolewa. 11Nilipokuwa mtoto, nilizungumza kama mtoto anavyozungumza, nilifikiri kama mtoto anavyofikiri, na nilipima mambo kama mtoto anavyopima. Lakini sasa mimi ni mwanamume mzima, nami nimeziondoa tabia za kitoto. 12Kwa maana sasa tunaona kwa njia ya kioo, kana kwamba ni katika fumbo, lakini wakati huo tutaona ana kwa ana. Sasa maarifa yangu ni ya sehemu tu, lakini wakati huo nitajua kikamilifu, kama Mungu alivyonijua kikamilifu. 13Basi kama mambo yalivyo, vitu vitatu vinadumu: imani, tumaini na upendo. Na kati ya vitu hivi vitatu, kilicho kikuu kabisa ni upendo.