Iyyoob 28

Oromo — Hiikkaa Ammayyaa Banamaa Haaraa (Biblica)

Dhugumaan iddoon meetiin keessaa qotamu, lafti warqeen itti baafamee qulqulleeffamu jira.

Sibiilli lafa keessaa baafama; sibiilli diimaan immoo dhagaa albuudaa irraa baqfama.

Namni hamma dhuma dukkanaatti deema; moggaa akka malee fagoo dhaqees, dukkana hamaa keessa dhagaa albuudaa barbaada.

Inni lafa namoonni jiraatan irraa fagaatee iddoo miilli namaa ejjetee hin beeknetti boolla qota; namoota irraa fagaatee ni rarraʼa; asii fi achis ni raafama.

Lafa irraa garuu nyaatatu argama; jala isheetiin immoo akka waan ibidda taateetti geeddaramti;

dhagaan isaa burqaa sanpeerii ti; biyyoon isaas warqee qaba.

Allaattiin tokko iyyuu karaa dhokfame sana hin beeku; iji culullees karaa sana hin argine.

Bineensonni sodaachisoon irra hin ejjenne; leencis karaa sana hin darbine.

Harki namaa dhagaa jabaa cabsa; hundee tulluuwwanii immoo ni gaggaragalcha.

Inni kattaa keessaan karaa baasa; iji isaas waan gatii guddaa hunda arga.

Madda lageenii ni sakattaʼa; waan dhokfames ifatti ni baasa.

Ogummaan garuu eessaa argamti? Hubannaanis eessa jiraata?

Namni gatii isaa hin beeku; inni biyya jiraattotaa keessatti hin argamu.

Tujubni, “Inni na keessa hin jiru” jedha; galaannis, “Inni na bira hin jiru” jedha.

Warqeen qulqulluun isa bituu hin dandaʼu; gatiin isaas meetiidhaan hin madaalamu.

Warqee Oofiiriitti, dhagaa gatii guddaa sardooniksiitti yookaan sanpeeriitti hin tilmaamamu.

Warqee fi dhagaan akka bilillee calaqqisu ittiin hin qixxaatu; inni faaya warqee qulqulluutiin hin geeddaramu.

Elellaanii fi dooqni akka waan gatii qabaniitti hin hedaman; gatiin ogummaa lula diimaa caala.

Tophaaziyooniin Itoophiyaa itti qixxaatu; warqee qulqulluudhaanis bitamuu hin dandaʼu.

Yoos ogummaan eessaa dhufti ree? Hubannaanis eessa jiraatti?

Isheen ija uumama hundaa jalaa dhokatteerti; simbirroota samii jalaas baddeerti.

Badiisnii fi Duuti, “Nu oduu ishee qofa gurra keenyaan dhageenye” jedhu.

Waaqa qofatu daandii gara ishee geessu hubatee, lafa inni jiraatus beeka;

inni handaara lafaa ni ilaala; waan samii jala jiru hunda ni argaatii.

Inni yommuu bubbeedhaaf humna kennee bishaanota safaretti,

yommuu bokkaadhaaf seera dhaabee bakakkaaf immoo daandii baasetti,

inni ogummaa ilaalee madaale; jabeessee dhaabee ishee qorate.

Ergasii ilmaan namaatiin, “Gooftaa sodaachuun ogummaa; waan hamaa irraa fagaachuunis hubannaa dha” jedhe.

Iyyoob

Dubbisaa walqunnamtii banaa hiikaa jijjiiruuf, qubee sirreessuuf, fi caqasoota mallattoo gochuuf — yookaan caqasoota mata dureedhaan ilaali.